STYLE BOKSERÓW

Są generalnie trzy style w boksie.







INSIDE FIGHTER (Półdystans, walka z bliska) - bokser dobry w półdystansie.


Ci bokserzy są jednymi z najbardziej ekscytujących, ich styl polega na byciu blisko od przeciwnika oraz z intensywnością okładanie go ciosami sierpowymi i podbródkowymi. Walczą generalnie na ciągłym pressingu.

Są szybcy na nogach i maja twarde szczęki. Posiadają niesamowitą elastyczność tułowia (balans i uniki). Niezły refleks i dobre obrony w półdystansie. A oprócz tego niesamowitą szybkość i wytrzymałość siłową. 

Słabe warunki fizyczne - dlatego muszą skracać dystans z wyższymi rywalami. (Ale są wyjątki).

Znani bokserzy z tego stylu, to - Manny Pacquiao, Mike Tyson, James Toney, Rocky Marciano, Carlos Monzón, Jake La Motta, Joe Frazier, Floyd Patterson, Dereck Chisora, Riddick Bowe.

OUTSIDE FIGHTER (na dystans). Bokser walczący na dystans.

Są to bokserzy walczący z dala od rywali, są o nieco słabszej sile fizycznej od  inside fighterów, kierują się zasadą Muhammada Alego. Fruwaj jak motyl żądl jak pszczoła.

W przeciwieństwie do Inside Fighterów, są mniej widowiskowi i punktują ciosami prostymi z dystansu. Wyczekują rywali na kontry.

Cechy tych bokserów są znane - ciosami prostymi wybijają z rytmu pięściarzy mocno bijących i powolnych na nogach.

Pięściarze walczący na dystans są uważani za najlepszych, bo ich styl polega na kunszcie technicznym. Swoją techniką pokonują pięściarzy o wiele silniejszych fizycznie od siebie. 

Bokserzy walczący na dystans bazują na niesamowitych odchyleniach tułowia i kontrujących ciosach, maja niesamowitą zdolność amortyzacji uderzeń (znakomity refleks). Niezłe szczęki.

Znani Out Fighterzy, to - Muhammad Ali, Pernell Whitaker, Floyd Mayweather Jr, Winky Wright, Roy Jones Jr, Larry Holmes, Sugar Ray Robinson i Sugar Ray Leonard, Tyson Fury. 

Nieco innymi przykładami są Lennox Lewis, bracia Kliczko, Felix Trinidad. Bo ci pięściarze są bardzo silni fizycznie (moc ciosu i siła). Ale o tym w akapicie hybrydy bokserów.

SLUGGERZY (bokserzy silni fizycznie). Bokserzy o brutalnej sile fizycznej i sile ciosu, którzy zawsze idą do przodu.

Jeśli Out Fighter reprezentuje wszystko to, co niesie za sobą słowo boks, to jego przeciwieństwem jest Brawler (zabijaka albo inaczej Slugger).

Styl walki Sluggera reprezentuje brutalność boksu. Sluggera cechuję brak finezji w ringu, ale brutalna moc, często możliwość nokautowania niemal każdego przeciwnika jednym ciosem. Ta umiejętność sprawia, że ekscytująco jest ich obserwować, a ich walki są nieprzewidywalne

Wielu silnych fizycznie bokserów ma tendencję do słabego poruszania się w ringu i trudności w dostaniu bokserów - o szybkich nogach, którzy są bokserami walczącymi na dystans.

Sluggerzy biją o wiele mocniej, wolniej uderzają (sierpy i ciosy podbródkowe) i ignorują uderzanie kombinacjami. Ich powolność i przewidywalność - uderzanie pojedynczymi mocnymi ciosami -  często powoduje, że są łatwi do skontrowania przez Outside Fighterów. 

Sluggerzy mają niesamowitą wytrzymałość siłową i betonowe szczęki - nieludzką odporność na ciosy. Niesamowitą siłę fizyczną i moc zdolną rozbijać gardę przeciwnika.

Lista znanych sluggerów - Arturo Gatti, Eric Esch, Sonny Liston, George Foreman, David Tua, Samuel Peter, Ricardo Mayorga, Ron Lyle.











HYBRYDY BOKSERÓW


Te style są jedynie archetypami, wielu bokserów nie można zaliczyć do jednej grupy. Jednakże pewni pięściarze są hybrydami i nie zaliczają się do jednej kategorii.

Świetny przykład, to Mike Tyson, choć znany przede wszystkim jako inside fighter, był bardzo intensywnym pięściarzem w pierwszej połowie swojej kariery.

Był zawodnikiem walczącym z bliska, ale o mocy zbliżonej do sluggera. Szybko doskakiwał do przeciwnika i w połączeniu ze swoja szybkością posiadał tak dużą moc, że szybko nokautował rywali.

Kolejnym przykładem bokserów hybrydowych są Lennox Lewis i bracia Kliczko (dzisiaj też Anthony Joshua). Są to bokserzy walczący na dystans, ale o mocy zbliżonej do Sluggerów. Są to bokserzy bardzo atletyczni. Silni fizycznie. 

Przykłady bokserów hybrydowych - Lennox Lewis, Bracia Kliczko, Anthony Joshua (bokserzy preferujący walke na dystans, ale o sile zbliżonej do sluggerów)

Mike Tyson, Manny Pacquaio (bokserzy preferujący walke w półdystansie, o bardzo duzej mocy i sile).

STYL ROBI WALKĘ.

SLUGGER VS INSIDE FIGHTER

Jest powszechnie akceptowana teoria o sukcesie każdego z tych stylów boksu wobec innych. Słynny banał wśród fanów boksu i pisarzy "styl robi walkę".

Sluggerzy (mocno bijący zawodnicy)  maja tendencję do niszczenia inside fighterów, którzy walczą blisko zawodnika. Najlepszy przykład, to walka Foreman vs Frazier.

Zasada jest banalnie prosta. Inside fighter (bokser lubujący się w walce w półdystansie) musi podejść blisko swojego rywala, a Slugger (mocno bijący zawodnik) ma niesamowitą MOC w rękach i niesamowitą siłę fizyczną. 

Niejako inside fighter podchodząc blisko do boksera silnego fizycznie musi zderzyć się z jego mocą i siłą fizyczną. W półdystansie ZAWSZE wygra silniejszy, jeżeli nie odstaje techniką i poziomem.

1. ZASADA - Silny i mocno bijący pięściarz prawie zawsze wygra z bokserem szybszym, ale słabszym fizycznie. Bo slugger będzie spowalniał jego ataki swoją krzepą w rękach, a zawsze trafi czymś w półdystansie. SLUGGER biję INSIDE FIGHTERA. 

Mocno bijący pięściarz i silny fizycznie, biję pięściarza, który musi do niego podejść. Po prostu inside fighter wchodzi pod moc sluggerowi.

Najlepsze przykłady takich walk, to Foreman vs Frazier i Liston vs Patterson.

INSIDE FIGHTER VS OUTSIDE BOXER

To co nie działa na bokserów silnych fizycznie działa na bokserów walczących na dystans. Bokser lubujący się w półdystansie i bazujący na pressingu, nie pasuje bokserowi walczącemu na dystans.

Bo skraca lukę w dystansie i wybija z rytmu boksera walczącego ciosami prostymi -outside fighter nie może utrzymać go na dystans - gdyż w przeciwieństwie do sluggera nie ma takiej siły fizycznej i mocy w rękach.

Najlepsze przykłady takich walk, to Ali vs Frazier I i Ali vs Norton. W obu tych walkach Ali miał problemy, bo nie mógł swoich przeciwników utrzymać na dystans.

Wygrał dopiero z ledwością w rewanżach, bo nauczył się ich klinczować i lepiej spowalniać walkę (lepiej zaczął korzystać z zapasów). Po prostu gdy jego rywale skracali dystans, paraliżował ich klinczem.

2. ZASADA  -  Bokserzy którzy bazują na walce w półdystansie i na szybkim podchodzeniu do rywala są niewygodni dla bokserów walczących na dystans. Bo szybko skracają lukę w odległości. A bokserzy dystansowi mają za małą moc, by zniechęcić ich do ataku.

OUTSIDE FIGHTER VS SLUGGER 

Tutaj przeciwna zasada. To co dla sluggera sprawdza się z inside fighterem, nie sprawdza się z bokserem walczącym na dystans.

Slugger lubi się bić z inside fighterem, bo ten niejako sam wchodzi mu na ciosy, natomiast bokser walczący na dystans jest niewygodny dla sluggera.

Slugger jest zwykle silny, ale wolny w rękach i nogach, by wyłapać ciosy od sluggera, trzeba blisko do niego podchodzić - natomiast bokser walczący na dystans, zawsze jest w bezpiecznej odległosci i punktuje sluggera ciosami.

Najlepszy przykład takich walk, to Muhammad Ali vs George Foreman. Sonny Liston vs Muhammad Ali

3 ZASADA - MOCNO BIJĄCY PIĘŚCIARZ NIE MOŻE ZNALEŹĆ W RINGU SZYBKIEGO W NOGACH I UMIEJĘTNIE TRZYMAJĄCEGO DYSTANS RYWALA.

PAPIER NOŻYCE KAMIEŃ

Działa tu zasada ze znanej gry papier nożyce kamień.

Slugger biję inside fightera, bo inside fighter niejako musi blisko do niego podchodzić, a to powoduje przyjęcie wielu ciosów od silnego boksera. SIŁA wygra w walce z bliska. (przy porównywalnym poziomie obu zawodników).

Inside Fighter biję Outside Boxera. Bo to, co nie sprawdza się z silnym fizycznie bokserem sprawdza się z bokserem słabszym fizycznie, a umiejętne skracanie dystansu, powoduje, że bokser walczący na dystans, nie potrafi samymi ciosami prostymi utrzymać balansującego rywala.                  

Słabe uderzenie i słabsza siła fizyczna Outside Boxera powoduje, że nawet jak Inside fighter zbiera ciosy od boksera walczącego na dystans, to te nie robią na nim wrażenia.

Outside fighter biję Sluggera. Tutaj to, co działało na nie korzyść boksera walczącego na dystans z inside fighterem, działa doskonale z silnym, ale powolnym w nogach i rękach rywalem - sluggerem. Duża odległość powoduje, że Slugger jest łatwo wytrącany z równowagi ciosami prostymi, a jak chce się zbliżyć do outside fightera, to ten szybko ucieka na nogach. Slugger nie może go znaleźć w ringu. 

Niech będzie to

Kamień - George Foreman

Nożyce - Joe Frazier

Papier - Muhammad Ali

KONKLUZJA

To są skrajne przypadki. Bokserzy z czasem nabierają doświadczenia i ich style ewoluują. Muhammad Ali wyszedł zwycięsko z rewanżu z Frazierem, bo doszlifował swój styl. W rewanżu nauczył się świetnie wykorzystywać techniki zapaśnicze z Frazierem i doszlifował ciosy w półdystansie... Po prostu wzmocnił się fizycznie i doszlifował swój półdystans.

Niemniej jednak przez całą karierę miał gigantyczne problemy z takiego typu rywalami. Walki z Nortonem zakończyły się przekrętem...

PRZYKŁADY WALK

Foreman vs Frazier I - czas filmu 4 minuty. (Slugger vs Inside fighter)

Foreman to silny i mocno bijący pięściarz o nierealnej wręcz mocy. I co robi Frazier ? Non stop podchodzi blisko i wchodzi mu na ciosy. To musi się skończyć dla Fraziera źle...Foreman jest ciężki do skontrowania, bo jest większy i świetnie wykorzystuje siłę fizyczną - popycha Fraziera i przytrzumuje jego barki...Nie daje mu skrócić dystansu

Frazier vs Ali I - czas filmu 8 minut (Inside fighter vs Outside fighter)

Ali nie ma takiej mocy w rękach i siły fizycznej, nie potrafi Fraziera tak przytrzymywać i spowalniać. Ale przede wszystkim nie ma takiej mocy jak George Foreman. To co było fatalne dla Fraziera z Foremanem jest świetne z Alim. Frazier znakomicie skraca dystans.

Ali vs Foreman - czas filmu 8 minut (Outside fighter vs Slugger)

Tutaj najlepiej widać ten paradoks. Foreman pokonał Fraziera TKO 2 i Nortona TKO 2.

Ali z oboma tymi rywalami przegrał, a w rewanżach wygrał po zaciętych walkach. Wedle logiki Foreman powinien zmiażdżyć Alego, a tu ZONK. 

Pomimo, iż Ali miał problemy z utrzymaniem na dystans Foremana, to znakomicie go rozpracował i Foreman przy Alim wyglądał jak BUM.

Walka wygląda w ten sposób - Ali kontruje z dystansu Foremana ciosami prostymi, George cały cios napiera na Muhammada, ale Ali non stop go klinczuje ew. broni się za podwójną gardą.

Lepszym przykładem jest walka Foreman vs Liston (Liston nie mógł znaleźć Alego w ringu).

Ali vs Liston I i II - czas filmu 5 minut i 30 sekund.