OSTATNI TAKI PIĘŚCIARZ - WOJCIECH BARTNIK - BRĄZOWY MEDALISTA IGRZYSK OLIMPIJSKICH - BARCELONA 1992
Ostatni medal jaki udało się zdobyć Polskim pięściarzom na igrzyskach olimpijskich, to brąz - już blisko 30 lat temu.
A mało brakowało, aby nasz zawodnik, nie pojechał w ogóle na igrzyska.
W wieku 17 lat Wojciech Bartnik trafił do Gwardii Wrocław. Już rok wcześniej był na innej sali treningowej, ale jeden z trenerów powiedział mu, że jest już za stary na boks. We Wrocławiu jednak zobaczyli u niego dryg do tego sportu i przyjęli z otwartymi rękami.
15 maja 1984 roku miał pierwszy trening, dwa tygodnie później - pierwszą walkę.
Walka była w poprawczaku, kibice jego przeciwnika krzyczeli, by ten zabił Bartnika. Ale Wojtek się nie dał i wypunktował rywala.
KWALIFIKACJE OLIMPIJSKIE
- W kwalifikacjach olimpijskich był pierwszym rezerwowym. Czekał, czy może wskoczy za kogoś innego - marzec, kwiecień, maj i cisza.
Wreszcie zajął miejsce na igrzyskach za kontuzjowanego Hiszpana. A na IO został ściągnięty prosto z...wakacji.
Wcześniej zabalował, wrócił nad ranem. A tu przychodzi policja i każe zameldować się w Gwardii. Dowiedział się, że jedzie na igrzyska.
W przygotowaniach do imprezy w Barcelonie bardzo pomógł mu Przemek Saleta.
W pierwszej walce na igrzyskach pokonał 6:3 Gonzaleza z Portoryko, w drugiej - 14:3 Benguesmię z Algierii, w ćwierćfinale - Angela Espinosę z Kuby (9:7).
KLUCZEM POKONANIE FAWORYTA - SENSACJA - ANGEL ESPINOSA ODPADA W ĆWIERĆFINALE
Pokonanie utytułowanego Kubańczyka było nie lada sensacją. Był to murowany kandydat do złota. Angel w 1983 zdobył mistrzostwo świata juniorów w wadze lekkopółśredniej, po znokautowaniu w drugiej rundzie Meldricka Taylora.
W 1986 wywalczył złoty medal na mistrzostwach świata w Reno, a rok później był najlepszy na Igrzyskach panamerykańskich w Indianapolis.
Na mistrzostwach świata w 1989 pokonał Svena Ottke’a.
NIESPRAWIEDLIWA PORAŻKA W PÓŁFINALE
Kolejny rywal Polaka, czyli Niemiec Torsten May nie powinien zostać dopuszczony do walki.
Według przepisów nie mógł wyjść do pojedynku z kontuzją prawego łuku brwiowego, było to zabronione.
Prezesem AIBA był Niemiec, więc May został dopuszczony do potyczki - biały plaster, biały kask i robimy wałek. W trakcie walki sędzia z Hiszpanii dał 2 ostrzeżenia Polakowi, minus 6 punktów. Wojtek przegrał 7:9 i pozostał mu brąz.
BILANS AMATORSKI
Łącznie nasz pięściarz stoczył 270 amatorskich pojedynków (237 zwycięstw, 7 remisów, 26 porażek).
Trzykrotnie wystąpił na letnich igrzyskach olimpijskich. W 1992 w Barcelonie zdobył brązowy medal w wadze półciężkiej, wygrywając trzy walki. W Atlancie (1996) i Sydney (2000) startował w wadze ciężkiej.
Dziesięciokrotnie zdobywał mistrzostwo Polski, dziewięciokrotnie w latach 90. wystartował w meczach międzypaństwowych.
Trzykrotny ćwierćfinalista mistrzostw świata (1993, 1995, 1997), także trzykrotnie uczestniczył w mistrzostwach Europy (1993, 1996, 1998) – w drugim ze startów (w Vejle) zdobył brązowy medal.
W 1998 roku na memoriale im. Feliksa Stamma pokonał świetnego amatora (srebrny medal wagi ciężkiej Sydney 2000) i mistrza świata zawodowców wagi ciężkiej WBO, Sułtana Ibragimova, 6:5 - po 4 rundach.
KARIERA PRO I NIEDOSZŁA WALKA ZE SZPILKĄ
W 2001 przeszedł na zawodowstwo, związał się z Hammer KnockOut Promotions. Do 2010 stoczył 31 walk, odnosząc 26 zwycięstw (w tym 10 nokautów), 4 porażki i 1 remis. W 2014 zadebiutował jako zawodnik MMA.
Blisko było jego walki z Arturem Szpilką, ale przed pojedynkiem Artura zamknięto w więzieniu.
Komentarze
Prześlij komentarz