BIOGRAFIA SUŁTANA IBRAGIMOWA

BIOGRAFIA SUŁTANA IBRAGIMOWA

Sułtan Achmied Ibragimow - ur. 8 marca 1975 w Dagestanie – rosyjski bokser narodowości awarskiej, były zawodowy mistrz świata organizacji WBO w kategorii ciężkiej, srebrny medalista olimpijski z 2000 roku z Sydney.

Jest jednym z sześciu zawodowych pięściarzy, którzy byli mistrzami świata wagi ciężkiej i walczyli z odwrotnej pozycji, mańkuta.

A także jest jednym z pięciu pięściarzy, którzy byli mistrzami świata w wadze ciężkiej i nigdy nie przegrali przed czasem.

Warunki fizyczne:

Wzrost 188cm

Zasięg 193cm

Rekord zawodowy 24 walki

22 zwycięstwa

17 przed czasem

1 porażka na punkty

1 remis

Rekord amatorski

141 walk

135 zwycięstw

6 porażek

Nigdy nie przegrał przed czasem, ani jako PRO, ani jako amator.

KARIERA AMATORSKA

Ibragimow swoją przygodę z boksem zaczął stosunkowo późno, bo dopiero w wieku 17 lat w swojej rodzinnej miejscowości.

W 2000 roku zajął drugie miejsce na mistrzostwach Europy w Tampere. W tym samym roku, na igrzyskach olimpijskich w Sydney zdobył również srebrny medal, przegrywając w finale z Kubańczykiem Félixem Savónem. Rok później zajął trzecie miejsce na mistrzostwach świata w Belfaście, przegrywając w półfinale z Odlanierem Solísem.

W swojej karierze amatorskiej Sułtan zaliczył tylko 6 porażek. M.in. przegrał z naszym Wojciechem Bartnikiem 5:6 po 4 rundach w memoriale im. Feliksa Stamma w 1998 roku, Malikiem Scottem w 1998r, z Giacobbe Fragomenim w 1999r., z Feliksem Savonem w 2000 roku w finale igrzysk olimpijskich, z Jacksonem Chanetem przez dyskwalifikację w finale mistrzostw Europy 2000, i z Odlanierem Solisem w półfinale mistrzostw świata 2001 w Tampere.

W pokonanym polu w amatorce zostawił na ważnych zawodach m.in. tak znane postacie jak: Davarryl Williamson, Igor Kshinin, Oleksandr Yatsenko, Vladimir Chanturia, Jackson Chanet, Timur Ibragimov, Naser Al-Shami, Roberto Cammarelle, czy Kubrat Pulev.

KARIERA ZAWODOWA

Na zawodowstwo przeszedł w 2002 roku. W marcu 2005 roku pokonał przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie byłego mistrza świata IBF w kategorii junior ciężkiej, Alfreda Cole'a.

We wrześniu tego samego roku Sułtan napotkał jedną z najtrudniejszych przeszkód w swojej karierze, mianowicie Nigeryjczyka Fridaya Ahunanyę, swojego etatowego sparingpartnera na PRO, Ahunanya poznał styl Rosjanina, jak własną kieszeń i wykorzystał przeciwko niemu, Ibragimow pierwszy raz w karierze leżał na deskach (kontrowersyjnie), mimo to, zdołał rozstrzygnąć walkę na swoją korzyść (została przerwana z powodu rozcięcia łuku brwiowego Nigeryjczyka i podliczeniu kart punktowych). Sułtan był bardzo krytyczny, co do swojego występu, nazbierał w nim sporo prawych, od twardego jak skała rywala, który nigdy później nie przegrał przed czasem.

Rok 2005 zakończył zwycięstwem nad Lance Whitakerem (TKO w siódmej rundzie). Lance miał gigantyczną przewagę warunków fizycznych - wzrost 203 cm, zasięg 213 cm, ale kiepską koordynację i kondycję.

Przed walką, na konferencji była spora awantura, obu zawodników dało sobie po mordzie. Ale to niewielki Sułtan na ringu nie dał szans olbrzymowi.

W 2006 roku walczył tylko raz – z Rayem Austinem. Był to pojedynek eliminacyjny organizacji IBF. Po dwunastu rundach wyrównanej walki, w której obaj pięściarze leżeli na deskach, sędziowie orzekli remis.

Sułtan nie miał jeszcze doświadczenia w walkach z Super Ciężkimi, nie licząc słabego Lance'a Whitakera, przez co, w wielu akcjach z Rayem za bardzo się podpalał, walka mu nie wyszła.

Do rewanżowego pojedynku z Austinem ostatecznie nie doszło, Ibragimow dostał natomiast szansę walki o tytuł mistrza świata innej organizacji bokserskiej – WBO. Jego rywalem miał być Shannon Briggs.

Ich konfrontacja była pierwotnie zaplanowana na 10 marca 2007 roku, ale z powodu zapalenia płuc Amerykanina została przełożona. Zamiast z Briggsem, Rosjanin stoczył walkę z Meksykaninem Javierem Morą i znokautował go w 46. sekundzie pierwszej rundy.

WALKA O PAS WBO Z SHANNONEM BRIGGSEM

Walka z Briggsem odbyła się ostatecznie 2 czerwca 2007 roku. Ibragimow po negatywnych doświadczeniach w walce z wysokim Rayem Austinem, tym razem zawalczył fenomenalnie taktycznie i po mało ciekawej walce wypunktował silnego jak tur Shannona Briggsa, znanego ze swojej piorunującej siły ciosu, zdobył dzięki temu tytuł mistrza świata WBO. Sułtan znakomicie wykorzystywał w walce swoją szybkość rąk i technikę.

13 października 2007 roku w Moskwie, w pierwszej obronie swojego mistrzowskiego pasa, pokonał na punkty blisko 45-letniego Evandera Holyfielda. To była zdecydowana wygrana nad weteranem i legendą ringów zawodowych, który wsławił się wygraną nad Miki'em Tysonem i który za jakiś czas zostanie przekręcony z Nikolajem Walujewem w Niemczech.

UNIFIKACJA Z WŁADYMIREM KLICZKO - PAS IBF

Tytuł stracił 23 lutego 2008 roku, przegrywając na punkty w walce unifikacyjnej z mistrzem IBF.

W walce z Kliczko, Ibragimow został zdecydowanie zneutralizowany przez warunki fizyczne i zasięg Ukraińca. Za duża przewaga siły, masy i techniki, a jakby co, to klincz i sztuczki z przytrzymywaniem karku i barków.

Ukrainiec był zdecydowanie za duży, a sama walka nudna, bo wdawanie się w wymiany z tak szybkim pięściarzem jak Sułtan mogłoby dla Kliczki skończyć się źle.

Walka przez defensywną taktykę Władymira została uznana za najgorszą unifikację od lat. Kliczkę wyrzucono z HBO, a Ibragimow zakończył karierę, po największej wypłacie w karierze.

Obłowił się kasą i żyje spokojnie u siebie. Wyjątkowo szybki pięściarz, moim zdaniem klasa wyżej od zawodników typu Eddie Chambers.

Świetny amator i niezły PRO, ale wejście na najwyższy szczyt pokrzyżowali mu więksi i silniejsi pięściarze, najlepsi z najlepszych, czyli Felix Savon i Władymir Kliczko.

Gdyby nie oni, inaczej byśmy go wspominali. Specjalnie dla niego z bokserskiej emerytury trenerskiej wrócił trener Muhammada Alego, czyli Angelo Dundee, ale zdrowie i inne czynniki nie pozwoliły mu prowadzić szybkiego Rosjanina.

Ale kiedy Angelo zobaczył szybkość, IQ ringowe i umiejętności bokserskie Sułtana Ibragimowa przepowiedział, że ten zostanie mistrzem świata zawodowców - i tak też się stało.

Największe zawodowe sukcesy Sułtan odnosił z Jeffem Mayweatherem w narożniku, wujkiem Floyda Mayweathera juniora.